Jak liczę i czego te liczby nie dowodzą.

Ten opis się nie zmienia i odsyła do niego każdy wpis w laboratorium. Jest po to, żebyś mógł moje liczby sprawdzić i podważyć. Znajdziesz błąd, napisz: poprawię go w tym samym miejscu, z datą i opisem, co było źle.

Siedem kroków, zawsze tych samych

Robię to w tej samej kolejności za każdym razem, także wtedy, gdy z góry widać, że wyjdzie słabo. W trzech miejscach praca staje, jeśli czegoś brakuje — wypisuję je niżej, żebyś wiedział, czego ode mnie wymagać.

1. Co ma wyjść	Zapisuję jednym zdaniem, co ma zostać zrobione, i po czym poznamy, że wyszło dobrze. Jeśli tego drugiego nie umiem zapisać, nie zaczynam — bez tego na końcu nie byłoby jak sprawdzić, czy się udało.
2. Sprawdzian	Zbieram prawdziwe sprawy i zapisuję do nich prawidłowe odpowiedzi. Układam ten zestaw zanim cokolwiek zbuduję, żeby nie dopasować rozwiązania do własnego testu.
3. Budowa	Buduję działające rozwiązanie i notuję, z jakich modeli i narzędzi skorzystałem, w jakich wersjach. Modele zmieniają zachowanie po aktualizacji, więc bez tego nie dałoby się powtórzyć pomiaru.
4. Przebieg	Puszczam rozwiązanie na całym sprawdzianie i zapisuję surowe wyniki. Jedno przejście to jeszcze nie pomiar, tylko obserwacja.
5. Liczby	Składam tabelę: ile trwało, ile razy wyszedł błąd, ile kosztowało. Jeśli którejś z tych liczb nie mam, wpis nie idzie na stronę.
6. Granice	Wypisuję sytuacje, w których to się wykłada, z konkretnym przykładem każdej. Bez tej części wpis byłby reklamą, a nie pomiarem.
7. Błędy	Błąd, którego nie rozwiązałem, zostaje w tekście widoczny. Jeśli podważa wynik, wpis nie idzie na stronę.

Co publikuję w każdej Próbie

Data przebiegu	Nie data publikacji.
Model i wersja	Wersja obowiązkowo.
Liczba przypadków	Poniżej dwudziestu opisuję jako próbę orientacyjną.
Liczba przebiegów	Ile razy uruchomione.
Wyniki poprawne	Sztuki i procent, wobec kryterium z briefu.
Rodzaje błędów	Nazwane po imieniu, z liczbą wystąpień. Nigdy samo „czasem się myli".
Koszt jednej sprawy	Razem z tym, jak go policzyłem.
Koszt miesięczny	Przy skali podanej wprost.
Czas człowieka, który zostaje	Minuty na jedną sprawę. Zwykle najważniejsza liczba całego wpisu.
Czas budowy	Koszt wejścia, nie tylko utrzymania.
Kiedy to zawodzi	Wypisana lista, z przykładem każdej sytuacji.

Puste pole znaczy „nie ustalono", nigdy zero.

Czego te liczby nie dowodzą

Że u ciebie wyjdzie tak samo. Twoje dane, twoja liczba spraw i twoje dziwne przypadki są inne. Wpis pokazuje rząd wielkości i miejsca, na które trzeba uważać, a nie gotowy wynik.

Że jeden dostawca jest lepszy od drugiego. Mierzę jedno zadanie w jednym ustawieniu. To nie jest porównanie dostawców, które wytrzymałoby porządną recenzję.

Że tak będzie za rok. Dostawcy zmieniają modele i cenniki. Liczba sprzed kilku miesięcy jest zapisem historycznym, a nie prognozą.

Że nie musisz mierzyć u siebie. Jeśli decyzja ma kosztować poważne pieniądze, zmierz to na własnych sprawach. Do tego służy audyt.

Rozróżnienia, których pilnuję

W każdym materiale oddzielam cztery rzeczy, bo bardzo łatwo je pomylić:

Fakt ze źródła: coś, co przeczytałem i mogę pokazać palcem gdzie.
Deklaracja producenta: to, co dostawca mówi o swoim produkcie.
Własny pomiar: to, co sam zmierzyłem, z datą i opisem, jak.
Opinia: mój wniosek, który może być błędny.

Strona producenta opisująca funkcję jest deklaracją. Nie jest dowodem, że ta funkcja zadziała na twoich danych.